AC / DC
Vandaag in de Volkskrant een stuk over de rol van zgn superspreaders , waarbij nog eens herhaald wordt dat het virus zich vooral verspreidde tijdens bijeenkomsten waarin luid gezongen wordt. Zo kan de Nederlandse corona-uitbraak aan twee momenten worden gekoppeld: het moment waarop in Tirol in een Apres-Ski bar AC/ DC's Highway to Hell werd meegebruld en daarnaar de versspreiding tijdens carnaval (helaas heb ik nog niet gehoord welke kraker met name verantwoordelijk was). Het virus lift dus mee op gezang op keelklanken (medeklinkers, klinkers), fonemen, losgezongen van hun betekenis. Het deterritorialiseert de territorialiserende werking van het refrein.