Kritiek / Krisis / Analyse (ctd.)
Waar (aldus Foucault) de reactie op het pest-epidemie (een bacteriële infectie dat elk organisme op eenzelfde manier raakt) een van analyse / onderverdeling / segmentering van de populatie was (m.a.w. een 'analytische' activiteit die van buiten kwam, een extern opgelegde disciplinering), daar heeft het virus nu zelf een kritische werking. D.w.z. het maakt een onderverdeling, een stratificatie, van lichamen, op basis van longcapaciteit, cardiovasculaire fitheid - maar vooral, op basis van leeftijd.
Beheersing is daarom niet meer (als in de pestperiode): disciplineren & segmenteren, maar het cybernetisch controleren van de analytische werking die van het virus zelf uitgaat. (Isoleren van oude lichamen, het potentieel besmetten van jonge lichamen, contact-zones sluiten.)
Controleren. Aansturen. Feedback mechanismen introduceren.
De analytische impact van het virus legt potentieel ook een nieuw antagonisme bloot dat onze samenleving steeds meer kenmerkt, nl dat van het generatieverschil.
In het tijdperk van financialisatie (van het verkoop van 'toekomstige winst') en in het antropoceen (het tijdperk van een toekomstige uitputting) is de factor tijd sowieso een rol gaan spelen in het klassenconflict. Klassenstrijd is niet alleen meer synchroon (kapitaal vs arbeid) maar ook diachroon geworden (toekomstige generaties vs huidige).
En nu: een virus dat een strikt onderscheid aanbrengt tussen lichamen op basis van leeftijd. Het land ligt plat ter bescherming van gepensioneerden. Alles staat ten dienste van het verlengen van het leven van de babyboomers (met, zeg, een vijf- a tiental jaren). Dit wordt in de toekomst betaald, door een generatie zonder vermogen (i.t.t. de boomers) maar met een almaar oplopende studieschuld.
Ik ben benieuwd wat er gebeurt als jongeren (ik bedoel de groep waar nu collectief op gemopperd wordt (op tv en op radio-inbelprogramma's) omdat ze toch in parkjes bijeenkomen en toch huisfeesten organiseren en toch joints aan elkaar doorgeven en toch met de quarantaine omgaan als was het gvd een vakantie) klassenbewust worden - d.w.z. inzien dat er geen gedeeld politiek-economisch belang bestaat. Maar dat er een belangenconflict is tussen oud en jong, dat verdoezeld wordt door angst, paniek en patriottische gevoelens.
Of liever: ik moet er niet aan denken wat er gebeurd als dit inzicht doorsijpelt.
Beheersing is daarom niet meer (als in de pestperiode): disciplineren & segmenteren, maar het cybernetisch controleren van de analytische werking die van het virus zelf uitgaat. (Isoleren van oude lichamen, het potentieel besmetten van jonge lichamen, contact-zones sluiten.)
Controleren. Aansturen. Feedback mechanismen introduceren.
---
De analytische impact van het virus legt potentieel ook een nieuw antagonisme bloot dat onze samenleving steeds meer kenmerkt, nl dat van het generatieverschil.
In het tijdperk van financialisatie (van het verkoop van 'toekomstige winst') en in het antropoceen (het tijdperk van een toekomstige uitputting) is de factor tijd sowieso een rol gaan spelen in het klassenconflict. Klassenstrijd is niet alleen meer synchroon (kapitaal vs arbeid) maar ook diachroon geworden (toekomstige generaties vs huidige).
En nu: een virus dat een strikt onderscheid aanbrengt tussen lichamen op basis van leeftijd. Het land ligt plat ter bescherming van gepensioneerden. Alles staat ten dienste van het verlengen van het leven van de babyboomers (met, zeg, een vijf- a tiental jaren). Dit wordt in de toekomst betaald, door een generatie zonder vermogen (i.t.t. de boomers) maar met een almaar oplopende studieschuld.
Ik ben benieuwd wat er gebeurt als jongeren (ik bedoel de groep waar nu collectief op gemopperd wordt (op tv en op radio-inbelprogramma's) omdat ze toch in parkjes bijeenkomen en toch huisfeesten organiseren en toch joints aan elkaar doorgeven en toch met de quarantaine omgaan als was het gvd een vakantie) klassenbewust worden - d.w.z. inzien dat er geen gedeeld politiek-economisch belang bestaat. Maar dat er een belangenconflict is tussen oud en jong, dat verdoezeld wordt door angst, paniek en patriottische gevoelens.
Of liever: ik moet er niet aan denken wat er gebeurd als dit inzicht doorsijpelt.
---
Om het minder apocalyptisch te stellen: er moet een compensatiepakket voor jongeren komen. (Om te beginnen: het kwijtschelden van studieschulden).
Reacties
Een reactie posten